stað
nafnorð, karlkyn
stað-vindur
vindur sem blæs reglubundið frá háþrýstisvæðum heittempruðu beltanna að lágþrýstisvæðum við miðbaug, á norðurhveli úr norðaustri, á suðurhveli úr suðaustri
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑vinds nefnifall fleirtölu ‑vindar beygist eins og vindur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.staðvindur staðvindurinn nf.staðvindar staðvindarnir
þf.staðvind staðvindinn þf.staðvinda staðvindana
þgf.staðvindi staðvindinum þgf.staðvindum staðvindunum
ef.staðvinds staðvindsins ef.staðvinda staðvindanna