stand setja
sagnorð stand-setja með þolfalli
koma (e-u) í betra ástand, lagfæra (e-ð)
- þau létu standsetja eldhúsið hjá sér
- hann standsetti allt húsið sjálfur
Beyging
‑setti ‑sett beygist eins og setja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstandset standsetti égstandsetji standsetti
þústandsetur standsettir þústandsetjir standsettir
húnstandsetur standsetti húnstandsetji standsetti
viðstandsetjum standsettum viðstandsetjum standsettum
þiðstandsetjið standsettuð þiðstandsetjið standsettuð
þaustandsetja standsettu þaustandsetji standsettu
| nafnháttur | stand |
|---|---|
| sagnbót | stand |
| boðháttur eintölu | stand |
| boðháttur fleirtölu | stand |
| stýfður boðháttur | stand |
| lýsingarháttur nútíðar | stand |
kk.kvk.hk.
nf.standsettur standsett standsett
þf.standsettan standsetta standsett
þgf.standsettum standsettri standsettu
ef.standsetts standsettrar standsetts
nf.standsettir standsettar standsett
þf.standsetta standsettar standsett
þgf.standsettum
ef.standsettra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústandseturðu standsettirðu þústandsetjirðu standsettirðu
þiðstandsetjiði standsettuði þiðstandsetjiði standsettuði