standur
nafnorð, karlkyn
fótur sem tæki eða hlutur stendur á, statíf
hrökkva upp af standinum
óformlegt deyja
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu stands nefnifall fleirtölu standar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.standurstandurinnnf.standarstandarnir
þf.standstandinnþf.standastandana
þgf.standistandinumþgf.stöndumstöndunum
ef.standsstandsinsef.standastandanna