stig
sagnorð stig-beygja með þolfalli málfræði
beygja (lýsingarorð eða atviksorð) í stigum, t.d. 'sætur - sætari - sætastur'
(líka kallað stigbreyta)
sjá stigbeygjast
Beyging
‑beygði ‑beygt beygist eins og beygja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstigbeygi stigbeygði égstigbeygi stigbeygði
þústigbeygir stigbeygðir þústigbeygir stigbeygðir
húnstigbeygir stigbeygði húnstigbeygi stigbeygði
viðstigbeygjum stigbeygðum viðstigbeygjum stigbeygðum
þiðstigbeygið stigbeygðuð þiðstigbeygið stigbeygðuð
þaustigbeygja stigbeygðu þaustigbeygi stigbeygðu
| nafnháttur | stig |
|---|---|
| sagnbót | stig |
| boðháttur eintölu | stig |
| boðháttur fleirtölu | stig |
| stýfður boðháttur | stig |
| lýsingarháttur nútíðar | stig |
kk.kvk.hk.
nf.stigbeygður stigbeygð stigbeygt
þf.stigbeygðan stigbeygða stigbeygt
þgf.stigbeygðum stigbeygðri stigbeygðu
ef.stigbeygðs stigbeygðrar stigbeygðs
nf.stigbeygðir stigbeygðar stigbeygð
þf.stigbeygða stigbeygðar stigbeygð
þgf.stigbeygðum
ef.stigbeygðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstigbeygist stigbeygðist égstigbeygist stigbeygðist
þústigbeygist stigbeygðist þústigbeygist stigbeygðist
húnstigbeygist stigbeygðist húnstigbeygist stigbeygðist
viðstigbeygjumst stigbeygðumst viðstigbeygjumst stigbeygðumst
þiðstigbeygist stigbeygðust þiðstigbeygist stigbeygðust
þaustigbeygjast stigbeygðust þaustigbeygist stigbeygðust
| nafnháttur | stig |
|---|---|
| sagnbót | stig |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústigbeygistu stigbeygðistu þústigbeygistu stigbeygðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústigbeygirðu stigbeygðirðu þústigbeygirðu stigbeygðirðu
þiðstigbeygiði stigbeygðuði þiðstigbeygiði stigbeygðuði