Yrða

strekkja

sagnorð með þolfalli

teygja (e-ð), gera (e-ð) beint eða slétt með togi eða þenslu

  • hann strekkti bílbeltið utan um ístruna á sér
  • strekkið á plastinu yfir matjurtunum

sjá strekkjast, strekktur

Beyging

strekkti strekkt