strengja
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera (e-ð) strekkt, þanið
- hann strengdi þvottasnúrur milli krókanna
- 2.
með eignarfalli og þolfalli strengja þess heit
vinna eið að því, heita því
- hún strengdi þess heit að giftast aldrei
Beyging
strengdi strengt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstrengistrengdiégstrengistrengdi
þústrengirstrengdirþústrengirstrengdir
húnstrengirstrengdihúnstrengistrengdi
viðstrengjumstrengdumviðstrengjumstrengdum
þiðstrengiðstrengduðþiðstrengiðstrengduð
þaustrengjastrengduþaustrengistrengdu
| nafnháttur | strengja |
|---|---|
| sagnbót | strengt |
| boðháttur eintölu | strengdu |
| boðháttur fleirtölu | strengið |
| stýfður boðháttur | streng |
| lýsingarháttur nútíðar | strengjandi |
kk.kvk.hk.
nf.strengdurstrengdstrengt
þf.strengdanstrengdastrengt
þgf.strengdumstrengdristrengdu
ef.strengdsstrengdrarstrengds
nf.strengdirstrengdarstrengd
þf.strengdastrengdarstrengd
þgf.strengdum
ef.strengdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstrengiststrengdistégstrengiststrengdist
þústrengiststrengdistþústrengiststrengdist
húnstrengiststrengdisthúnstrengiststrengdist
viðstrengjumststrengdumstviðstrengjumststrengdumst
þiðstrengiststrengdustþiðstrengiststrengdust
þaustrengjaststrengdustþaustrengiststrengdust
| nafnháttur | strengjast |
|---|---|
| sagnbót | strengst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústrengistustrengdistuþústrengistustrengdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústrengirðustrengdirðuþústrengirðustrengdirðu
þiðstrengiðistrengduðiþiðstrengiðistrengduði