sundur
lýsingarorð sundur-laus
af ýmsu ólíku tagi, án samhengis
- hún var æst og talaði í sundurlausum setningum
- söguþráður leikritsins er algerlega sundurlaus
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
sundur
kk.kvk.hk.
nf.sundurlaus sundurlaus sundurlaust
þf.sundurlausan sundurlausa sundurlaust
þgf.sundurlausum sundurlausri sundurlausu
ef.sundurlauss sundurlausrar sundurlauss
nf.sundurlausir sundurlausar sundurlaus
þf.sundurlausa sundurlausar sundurlaus
þgf.sundurlausum
ef.sundurlausra
nf.sundurlausi sundurlausa sundurlausa
aukaföllsundurlausa sundurlausu sundurlausa
öll föllsundurlausu
öll föllsundurlausari sundurlausari sundurlausara
öll föllsundurlausari
kk.kvk.hk.
nf.sundurlausastur sundurlausust sundurlausast
þf.sundurlausastan sundurlausasta sundurlausast
þgf.sundurlausustum sundurlausastri sundurlausustu
ef.sundurlausasts sundurlausastrar sundurlausasts
nf.sundurlausastir sundurlausastar sundurlausust
þf.sundurlausasta sundurlausastar sundurlausust
þgf.sundurlausustum
ef.sundurlausastra
nf.sundurlausasti sundurlausasta sundurlausasta
aukaföllsundurlausasta sundurlausustu sundurlausasta
öll föllsundurlausustu