Yrða

svæla

sagnorð með þolfalli

sjá einnig svæla nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    koma (e-m) út úr húsi með reyk (eða gasi, eitri)

    • hellisbúinn var svældur út með eldi
  2. 2.

    reykja (e-ð) og framkalla reyk

    • hann svældi stóran vindil
  3. 3.

    • svæla peninga út úr henni

      ná peningum af henni

      • ég gat svælt meðmæli út úr yfirmanninum
  4. 4.

    • með þágufalli eða þolfalli svæla matnum í sig

      borða hann með tregðu eða ólyst

      • forfeður okkar þurftu að svæla þetta í sig af illri nauðsyn

Beyging

svældi svælt