svín
sagnorð svín-ala með þolfalli
gefa (e-m) of mikið fóður
Beyging
‑el ‑ól ‑ólum ‑alið beygist eins og ala
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvínelsvínólégsvínali svínæli
þúsvínelur svínólst þúsvínalir svínælir
húnsvínelur svínólhúnsvínali svínæli
viðsvínölum svínólum viðsvínölum svínælum
þiðsvínalið svínóluð þiðsvínalið svínæluð
þausvínala svínólu þausvínali svínælu
| nafnháttur | svín |
|---|---|
| sagnbót | svín |
| boðháttur eintölu | svín |
| boðháttur fleirtölu | svín |
| stýfður boðháttur | svínal |
| lýsingarháttur nútíðar | svín |
kk.kvk.hk.
nf.svínalinn svínalin svínalið
þf.svínalinn svínalda svínalið
þgf.svínöldum svínalinni svínöldu
ef.svínalins svínalinnar svínalins
nf.svínaldir svínaldar svínalin
þf.svínalda svínaldar svínalin
þgf.svínöldum
ef.svínalinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvínelurðu svínólstu þúsvínalirðu svínælirðu
þiðsvínaliði svínóluði þiðsvínaliði svínæluði