sví virða
sagnorð sví-virða með þolfalli
sjá einnig svívirða nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
gera (e-m/e-u) mikla óvirðingu
- hann fékk dóm fyrir að svívirða heilaga ritningu
- 2.
gamaldags nauðga (e-m)
- hús voru brennd og konur svívirtar
Beyging
‑virti ‑virt beygist eins og virða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvívirði svívirti égsvívirði svívirti
þúsvívirðir svívirtir þúsvívirðir svívirtir
húnsvívirðir svívirti húnsvívirði svívirti
viðsvívirðum svívirtum viðsvívirðum svívirtum
þiðsvívirðið svívirtuð þiðsvívirðið svívirtuð
þausvívirða svívirtu þausvívirði svívirtu
| nafnháttur | sví |
|---|---|
| sagnbót | sví |
| boðháttur eintölu | sví |
| boðháttur fleirtölu | sví |
| stýfður boðháttur | sví |
| lýsingarháttur nútíðar | sví |
kk.kvk.hk.
nf.svívirtur svívirt svívirt
þf.svívirtan svívirta svívirt
þgf.svívirtum svívirtri svívirtu
ef.svívirts svívirtrar svívirts
nf.svívirtir svívirtar svívirt
þf.svívirta svívirtar svívirt
þgf.svívirtum
ef.svívirtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvívirðist svívirtist égsvívirðist svívirtist
þúsvívirðist svívirtist þúsvívirðist svívirtist
húnsvívirðist svívirtist húnsvívirðist svívirtist
viðsvívirðumst svívirtumst viðsvívirðumst svívirtumst
þiðsvívirðist svívirtust þiðsvívirðist svívirtust
þausvívirðast svívirtust þausvívirðist svívirtust
| nafnháttur | sví |
|---|---|
| sagnbót | sví |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvívirðistu svívirtistu þúsvívirðistu svívirtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvívirðirðu svívirtirðu þúsvívirðirðu svívirtirðu
þiðsvívirðiði svívirtuði þiðsvívirðiði svívirtuði