sveigja

Merkingar

1. 1.

   þf.með þolfalli gera sveig (á e-ð), beygja (e-ð)

   • hann sveigði höfuðið aftur og drakk úr flöskunni
2. 2.

   breyta um stefnu á ferð sinni, taka beygju, beygja

   • bíllinn sveigði inn á mjóan malarveg

   • sveigja af leið

     taka beygju (gangandi, akandi)