Yrða

sveifla

sagnorð með þágufalli

sjá einnig sveifla nafnorð, kvenkyn

láta (e-ð) hreyfast fram og aftur út frá föstum punkti, hreyfa (e-ð/sig) í boga

  • hún sat á veggnum og sveiflaði fótunum
  • mennirnir sveifluðu sverðunum
  • sveifla sér yfir grindverkið

    • hún sveiflaði sér á bak hestinum

sjá sveiflast

Tengd orð

Beyging

sveiflaði sveiflað