Yrða

svekkja

sagnorð með þolfalli

valda e-m vonbrigðum eða sárindum

  • hún svekkti skólabróður sinn með því að hafna honum

  • svekkja sig á henni

    • það þýðir víst lítið að svekkja sig á framkomu yfirmannsins

sjá svekktur, svekkjandi

Beyging

svekkti svekkt