túlka
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli þýða munnlega af einu máli á annað
- ráðherrann talaði og hún túlkaði jafnóðum
- 2.
með þolfalli leggja ákveðinn skilning í (e-ð)
- hann túlkar austræna heimspeki fyrir Vesturlandabúum
túlka orð hans svona
- ég túlkaði svip hennar þannig að við værum óvelkomin
- 3.
með þolfalli tölvur framkvæma skipanir forrits línu fyrir línu
túlkað forritunarmál
Beyging
túlkaði túlkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtúlkatúlkaðiégtúlkitúlkaði
þútúlkartúlkaðirþútúlkirtúlkaðir
húntúlkartúlkaðihúntúlkitúlkaði
viðtúlkumtúlkuðumviðtúlkumtúlkuðum
þiðtúlkiðtúlkuðuðþiðtúlkiðtúlkuðuð
þautúlkatúlkuðuþautúlkitúlkuðu
| nafnháttur | túlka |
|---|---|
| sagnbót | túlkað |
| boðháttur eintölu | túlkaðu |
| boðháttur fleirtölu | túlkið |
| stýfður boðháttur | túlka |
| lýsingarháttur nútíðar | túlkandi |
kk.kvk.hk.
nf.túlkaðurtúlkuðtúlkað
þf.túlkaðantúlkaðatúlkað
þgf.túlkuðumtúlkaðritúlkuðu
ef.túlkaðstúlkaðrartúlkaðs
nf.túlkaðirtúlkaðartúlkuð
þf.túlkaðatúlkaðartúlkuð
þgf.túlkuðum
ef.túlkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtúlkasttúlkaðistégtúlkisttúlkaðist
þútúlkasttúlkaðistþútúlkisttúlkaðist
húntúlkasttúlkaðisthúntúlkisttúlkaðist
viðtúlkumsttúlkuðumstviðtúlkumsttúlkuðumst
þiðtúlkisttúlkuðustþiðtúlkisttúlkuðust
þautúlkasttúlkuðustþautúlkisttúlkuðust
| nafnháttur | túlkast |
|---|---|
| sagnbót | túlkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútúlkastutúlkaðistuþútúlkistutúlkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútúlkarðutúlkaðirðuþútúlkirðutúlkaðirðu
þiðtúlkiðitúlkuðuðiþiðtúlkiðitúlkuðuði