túlkur
nafnorð, karlkyn
sá eða sú sem starfar við að túlka milli tveggja (eða fleiri) tungumála, t.d. á fundum eða ráðstefnum
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu túlks þágufall eintölu túlki eða túlk nefnifall fleirtölu túlkar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.túlkurtúlkurinnnf.túlkartúlkarnir
þf.túlktúlkinnþf.túlkatúlkana
þgf.túlki / túlktúlkinum / túlknumþgf.túlkumtúlkunum
ef.túlkstúlksinsef.túlkatúlkanna