Yrða

takmarkaður

lýsingarorð tak-markaður lýsingarháttur þátíðar

Merkingar

  1. 1.

    sem hefur takmörk, efri mörk, hámark

    • fjöldi þátttakenda á námskeiðinu er takmarkaður
    • plássið í húsinu okkar er mjög takmarkað
  2. 2.

    (um fólk) sem skortir vit eða skynsemi, vitlaus

    • hún er svo takmörkuð að hún getur aldrei skilið þetta

sjá takmarka, takmarkast

Tengd orð

Beyging

takmörkuð takmarkað miðstig takmarkaðri efsta stig takmarkaðastur