teygja
sagnorð með þolfalli
sjá einnig teygja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
strengja (e-ð), þenja (e-ð)
- hann teygði bandið þar til það slitnaði
- 2.
rétta (sig) fram eða upp með átaki vöðva
- kötturinn stóð upp og teygði sig
- hún teygði sig í möppuna
- hann teygði sig eftir eldspýtustokknum
teygja á öllum vöðvum
teygja úr sér
sjá teygjast
Tengd orð
Beyging
teygði teygt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égteygiteygðiégteygiteygði
þúteygirteygðirþúteygirteygðir
húnteygirteygðihúnteygiteygði
viðteygjumteygðumviðteygjumteygðum
þiðteygiðteygðuðþiðteygiðteygðuð
þauteygjateygðuþauteygiteygðu
| nafnháttur | teygja |
|---|---|
| sagnbót | teygt |
| boðháttur eintölu | teygðu |
| boðháttur fleirtölu | teygið |
| stýfður boðháttur | teyg |
| lýsingarháttur nútíðar | teygjandi |
kk.kvk.hk.
nf.teygðurteygðteygt
þf.teygðanteygðateygt
þgf.teygðumteygðriteygðu
ef.teygðsteygðrarteygðs
nf.teygðirteygðarteygð
þf.teygðateygðarteygð
þgf.teygðum
ef.teygðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égteygistteygðistégteygistteygðist
þúteygistteygðistþúteygistteygðist
húnteygistteygðisthúnteygistteygðist
viðteygjumstteygðumstviðteygjumstteygðumst
þiðteygistteygðustþiðteygistteygðust
þauteygjastteygðustþauteygistteygðust
þaðteygistteygðistþaðteygistteygðist
| nafnháttur | teygjast |
|---|---|
| sagnbót | teygst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúteygistuteygðistuþúteygistuteygðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúteygirðuteygðirðuþúteygirðuteygðirðu
þiðteygiðiteygðuðiþiðteygiðiteygðuði