teyma
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
leiða (dýr) í taumi
- þau teymdu hestana út úr hesthúsinu
- 2.
leiða (e-n) með sér, fara með (e-n)
- hún teymdi mig búð úr búð
Tengd orð
Beyging
teymdi teymt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égteymiteymdiégteymiteymdi
þúteymirteymdirþúteymirteymdir
húnteymirteymdihúnteymiteymdi
viðteymumteymdumviðteymumteymdum
þiðteymiðteymduðþiðteymiðteymduð
þauteymateymduþauteymiteymdu
| nafnháttur | teyma |
|---|---|
| sagnbót | teymt |
| boðháttur eintölu | teymdu |
| boðháttur fleirtölu | teymið |
| stýfður boðháttur | teym |
| lýsingarháttur nútíðar | teymandi |
kk.kvk.hk.
nf.teymdurteymdteymt
þf.teymdanteymdateymt
þgf.teymdumteymdriteymdu
ef.teymdsteymdrarteymds
nf.teymdirteymdarteymd
þf.teymdateymdarteymd
þgf.teymdum
ef.teymdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égteymistteymdistégteymistteymdist
þúteymistteymdistþúteymistteymdist
húnteymistteymdisthúnteymistteymdist
viðteymumstteymdumstviðteymumstteymdumst
þiðteymistteymdustþiðteymistteymdust
þauteymastteymdustþauteymistteymdust
| nafnháttur | teymast |
|---|---|
| sagnbót | teymst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúteymistuteymdistuþúteymistuteymdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúteymirðuteymdirðuþúteymirðuteymdirðu
þiðteymiðiteymduðiþiðteymiðiteymduði