til reykja
sagnorð til-reykja með þolfalli
reykja nýja (pípu) þar til hún er ekki alveg jafn ný
tilreykja pípuna
Beyging
‑reykti ‑reykt beygist eins og reykja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtilreyki tilreykti égtilreyki tilreykti
þútilreykir tilreyktir þútilreykir tilreyktir
húntilreykir tilreykti húntilreyki tilreykti
viðtilreykjum tilreyktum viðtilreykjum tilreyktum
þiðtilreykið tilreyktuð þiðtilreykið tilreyktuð
þautilreykja tilreyktu þautilreyki tilreyktu
| nafnháttur | til |
|---|---|
| sagnbót | til |
| boðháttur eintölu | til |
| boðháttur fleirtölu | til |
| stýfður boðháttur | til |
kk.kvk.hk.
nf.tilreyktur tilreykt tilreykt
þf.tilreyktan tilreykta tilreykt
þgf.tilreyktum tilreyktri tilreyktu
ef.tilreykts tilreyktrar tilreykts
nf.tilreyktir tilreyktar tilreykt
þf.tilreykta tilreyktar tilreykt
þgf.tilreyktum
ef.tilreyktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútilreykirðu tilreyktirðu þútilreykirðu tilreyktirðu
þiðtilreykiði tilreyktuði þiðtilreykiði tilreyktuði