tré
nafnorð, karlkyn
tré-hestur
Merkingar
- 1.
hestur smíðaður úr timbri
- Ódysseifur lét smíða stóran tréhest til að komast inn í Trójuborg
- 2.
sá sem er lítt sveigjanlegur í skapi
Beyging
eignarfall eintölu ‑hests nefnifall fleirtölu ‑hestar beygist eins og hestur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tréhestur tréhesturinn nf.tréhestar tréhestarnir
þf.tréhest tréhestinn þf.tréhesta tréhestana
þgf.tréhesti tréhestinum þgf.tréhestum tréhestunum
ef.tréhests tréhestsins ef.tréhesta tréhestanna