Yrða

trúníðingur

nafnorð, karlkyn

trú-níðingur

sá eða sú sem afneitar trú sinni og ofsækir fyrri trúbræður

Samheiti
  • guðníðingur,
  • trúarníðingur
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑níðings nefnifall fleirtölu ‑níðingar beygist eins og níðingur