trú
nafnorð, karlkyn
trú-villingur
sá eða sú sem játar ekki rétta trú
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑villings nefnifall fleirtölu ‑villingar beygist eins og villingur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.trúvillingur trúvillingurinn nf.trúvillingar trúvillingarnir
þf.trúvilling trúvillinginn þf.trúvillinga trúvillingana
þgf.trúvillingi trúvillingnum þgf.trúvillingum trúvillingunum
ef.trúvillings trúvillingsins ef.trúvillinga trúvillinganna