vill
nafnorð, karlkyn
vill-ingur
óstýrilátur unglingur eða barn
- kennarinn var þreyttur á villingunum í 7. bekk
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu vill
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.villingur villingurinn nf.villingar villingarnir
þf.villing villinginn þf.villinga villingana
þgf.villingi villingnum þgf.villingum villingunum
ef.villings villingsins ef.villinga villinganna