tukta
sagnorð með þolfalli
refsa (e-m)
- strákurinn var tuktaður fyrir óþekktina
tukta hana til
Beyging
tuktaði tuktað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtuktatuktaðiégtuktituktaði
þútuktartuktaðirþútuktirtuktaðir
húntuktartuktaðihúntuktituktaði
viðtuktumtuktuðumviðtuktumtuktuðum
þiðtuktiðtuktuðuðþiðtuktiðtuktuðuð
þautuktatuktuðuþautuktituktuðu
| nafnháttur | tukta |
|---|---|
| sagnbót | tuktað |
| boðháttur eintölu | tuktaðu |
| boðháttur fleirtölu | tuktið |
| stýfður boðháttur | tukta |
| lýsingarháttur nútíðar | tuktandi |
kk.kvk.hk.
nf.tuktaðurtuktuðtuktað
þf.tuktaðantuktaðatuktað
þgf.tuktuðumtuktaðrituktuðu
ef.tuktaðstuktaðrartuktaðs
nf.tuktaðirtuktaðartuktuð
þf.tuktaðatuktaðartuktuð
þgf.tuktuðum
ef.tuktaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtuktasttuktaðistégtuktisttuktaðist
þútuktasttuktaðistþútuktisttuktaðist
húntuktasttuktaðisthúntuktisttuktaðist
viðtuktumsttuktuðumstviðtuktumsttuktuðumst
þiðtuktisttuktuðustþiðtuktisttuktuðust
þautuktasttuktuðustþautuktisttuktuðust
| nafnháttur | tuktast |
|---|---|
| sagnbót | tuktast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútuktastutuktaðistuþútuktistutuktaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútuktarðutuktaðirðuþútuktirðutuktaðirðu
þiðtuktiðituktuðuðiþiðtuktiðituktuðuði