tungu
nafnorð, karlkyn
tungu-brjótur
orð eða setning sem erfitt er að bera fram án mismælis
Beyging
eignarfall eintölu tungu
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tungubrjótur tungubrjóturinn nf.tungubrjótar tungubrjótarnir
þf.tungubrjót tungubrjótinn þf.tungubrjóta tungubrjótana
þgf.tungubrjóti tungubrjótnum / tungubrjótinum þgf.tungubrjótum tungubrjótunum
ef.tungubrjóts tungubrjótsins ef.tungubrjóta tungubrjótanna