tungumála
nafnorð, karlkyn
tungumála-maður
sá eða sú sem talar mörg tungumál, sá eða sú sem á auðvelt með að læra tungumál
Samheiti
- málamaður,
- málagarpur,
- málahestur,
- tungumálagarpur,
- tungumálasnillingur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tungumálamaður tungumálamaðurinn nf.tungumálamenn tungumálamennirnir
þf.tungumálamann tungumálamanninn þf.tungumálamenn tungumálamennina
þgf.tungumálamanni tungumálamanninum þgf.tungumálamönnum tungumálamönnunum
ef.tungumálamanns tungumálamannsins ef.tungumálamanna tungumálamannanna