um
lýsingarorð um-breyttur lýsingarháttur þátíðar
breyttur (í e-ð annað), allt öðruvísi
- hann er umbreyttur eftir að hann fékk sér ný föt
sjá umbreyta, umbreytast
Tengd orð
Beyging
‑breytt ‑breytt beygist eins og breyttur
kk.kvk.hk.
nf.umbreyttur umbreytt umbreytt
þf.umbreyttan umbreytta umbreytt
þgf.umbreyttum umbreyttri umbreyttu
ef.umbreytts umbreyttrar umbreytts
nf.umbreyttir umbreyttar umbreytt
þf.umbreytta umbreyttar umbreytt
þgf.umbreyttum
ef.umbreyttra
nf.umbreytti umbreytta umbreytta
aukaföllumbreytta umbreyttu umbreytta
öll föllumbreyttu