umbrots
nafnorð, karlkyn
umbrots-maður
sá eða sú sem vinnur við að brjóta um bækur eða blöð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.umbrotsmaður umbrotsmaðurinn nf.umbrotsmenn umbrotsmennirnir
þf.umbrotsmann umbrotsmanninn þf.umbrotsmenn umbrotsmennina
þgf.umbrotsmanni umbrotsmanninum þgf.umbrotsmönnum umbrotsmönnunum
ef.umbrotsmanns umbrotsmannsins ef.umbrotsmanna umbrotsmannanna