um kringdur
lýsingarorð um-kringdur lýsingarháttur þátíðar
með e-ð allt í kringum sig
- leikkonan var umkringd blaðamönnum
- Rauðahafið er umkringt eyðimörkum
sjá umkringja
Tengd orð
Beyging
‑kringd ‑kringt miðstig ‑kringdari efsta stig ‑kringdastur beygist eins og kringdur
kk.kvk.hk.
nf.umkringdur umkringd umkringt
þf.umkringdan umkringda umkringt
þgf.umkringdum umkringdri umkringdu
ef.umkringds umkringdrar umkringds
nf.umkringdir umkringdar umkringd
þf.umkringda umkringdar umkringd
þgf.umkringdum
ef.umkringdra
nf.umkringdi umkringda umkringda
aukaföllumkringda umkringdu umkringda
öll föllumkringdu
öll föllumkringdari umkringdari umkringdara
öll föllumkringdari
kk.kvk.hk.
nf.umkringdastur umkringdust umkringdast
þf.umkringdastan umkringdasta umkringdast
þgf.umkringdustum umkringdastri umkringdustu
ef.umkringdasts umkringdastrar umkringdasts
nf.umkringdastir umkringdastar umkringdust
þf.umkringdasta umkringdastar umkringdust
þgf.umkringdustum
ef.umkringdastra
nf.umkringdasti umkringdasta umkringdasta
aukaföllumkringdasta umkringdustu umkringdasta
öll föllumkringdustu