umráða maður
nafnorð, karlkyn
umráða-maður
sá eða sú sem hefur umráð yfir e-u (eigandi þess eða ekki), t.d. bíl
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.umráðamaður umráðamaðurinn nf.umráðamenn umráðamennirnir
þf.umráðamann umráðamanninn þf.umráðamenn umráðamennina
þgf.umráðamanni umráðamanninum þgf.umráðamönnum umráðamönnunum
ef.umráðamanns umráðamannsins ef.umráðamanna umráðamannanna