um
nafnorð, hvorugkyn
um-sátur
það að sitja um e-ð (borg, hús), það að halda e-u með vopnavaldi
- eftir fimm stunda umsátur lögreglunnar gafst maðurinn upp og kom út úr húsinu
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑sáturs nefnifall fleirtölu ‑sátur beygist eins og sátur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.umsátur umsátrið nf.umsátur umsátrin
þf.umsátur umsátrið þf.umsátur umsátrin
þgf.umsátri umsátrinu þgf.umsátrum umsátrunum
ef.umsáturs umsátursins ef.umsátra umsátranna