um
sagnorð um-vefja með þolfalli
umlykja (e-ð), lykja um (e-ð)
- hún umvafði mig vinsemd og hlýju
- hann finnur hvernig rökkrið umvefur hann
Beyging
‑vafði ‑vafið beygist eins og vefja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumvef umvafði égumvefji umvefði
þúumvefur umvafðir þúumvefjir umvefðir
húnumvefur umvafði húnumvefji umvefði
viðumvefjum umvöfðum viðumvefjum umvefðum
þiðumvefjið umvöfðuð þiðumvefjið umvefðuð
þauumvefja umvöfðu þauumvefji umvefðu
| nafnháttur | um |
|---|---|
| sagnbót | um |
| boðháttur eintölu | um |
| boðháttur fleirtölu | um |
| stýfður boðháttur | um |
| lýsingarháttur nútíðar | um |
kk.kvk.hk.
nf.umvafinn umvafin umvafið
þf.umvafinn umvafða umvafið
þgf.umvöfðum umvafinni umvöfðu
ef.umvafins umvafinnar umvafins
nf.umvafðir umvafðar umvafin
þf.umvafða umvafðar umvafin
þgf.umvöfðum
ef.umvafinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumvefst umvafðist égumvefjist umvefðist
þúumvefst umvafðist þúumvefjist umvefðist
húnumvefst umvafðist húnumvefjist umvefðist
viðumvefjumst umvöfðumst viðumvefjumst umvefðumst
þiðumvefjist umvöfðust þiðumvefjist umvefðust
þauumvefjast umvöfðust þauumvefjist umvefðust
| nafnháttur | um |
|---|---|
| sagnbót | um |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumvefstu umvafðistu þúumvefjistu umvefðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumvefurðu umvafðirðu þúumvefjirðu umvefðirðu
þiðumvefjiði umvöfðuði þiðumvefjiði umvefðuði