undra
nafnorð, hvorugkyn
undra-barn
barn sem er búið miklum gáfum og nær mikilli færni, t.d. í tónlist eða námi
- undrabarn í skák
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑barns nefnifall fleirtölu ‑börn beygist eins og barn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.undrabarn undrabarnið nf.undrabörn undrabörnin
þf.undrabarn undrabarnið þf.undrabörn undrabörnin
þgf.undrabarni undrabarninu þgf.undrabörnum undrabörnunum
ef.undrabarns undrabarnsins ef.undrabarna undrabarnanna