upp
lýsingarorð upp-étinn
sem búið er að éta/klára
- mjólkin var á þrotum og brauðið uppétið
Beyging
upp
kk.kvk.hk.
nf.uppétinn uppétin uppétið
þf.uppétinn uppétna uppétið
þgf.uppétnum uppétinni uppétnu
ef.uppétins uppétinnar uppétins
nf.uppétnir uppétnar uppétin
þf.uppétna uppétnar uppétin
þgf.uppétnum
ef.uppétinna
nf.uppétni uppétna uppétna
aukafölluppétna uppétnu uppétna
öll fölluppétnu