upp
lýsingarorð upp-fullur
fullur (af einhverju)
vera uppfullur af heift
Tengd orð
Beyging
‑full ‑fullt beygist eins og fullur
kk.kvk.hk.
nf.uppfullur uppfull uppfullt
þf.uppfullan uppfulla uppfullt
þgf.uppfullum uppfullri uppfullu
ef.uppfulls uppfullrar uppfulls
nf.uppfullir uppfullar uppfull
þf.uppfulla uppfullar uppfull
þgf.uppfullum
ef.uppfullra
nf.uppfulli uppfulla uppfulla
aukafölluppfulla uppfullu uppfulla
öll fölluppfullu