upp
sagnorð upp-götva með þolfalli
finna (e-ð) upp eða út, finna út úr (e-u)
- vísindamenn uppgötvuðu nýjar stjörnuþokur
- hann uppgötvaði áður óþekkta hæfileika hjá sér
- ég uppgötvaði að ég hafði gleymt lyklinum
sjá uppgötvast
Tengd orð
Beyging
upp
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éguppgötva uppgötvaði éguppgötvi uppgötvaði
þúuppgötvar uppgötvaðir þúuppgötvir uppgötvaðir
húnuppgötvar uppgötvaði húnuppgötvi uppgötvaði
viðuppgötvum uppgötvuðum viðuppgötvum uppgötvuðum
þiðuppgötvið uppgötvuðuð þiðuppgötvið uppgötvuðuð
þauuppgötva uppgötvuðu þauuppgötvi uppgötvuðu
| nafnháttur | upp |
|---|---|
| sagnbót | upp |
| boðháttur eintölu | upp |
| boðháttur fleirtölu | upp |
| stýfður boðháttur | upp |
| lýsingarháttur nútíðar | upp |
kk.kvk.hk.
nf.uppgötvaður uppgötvuð uppgötvað
þf.uppgötvaðan uppgötvaða uppgötvað
þgf.uppgötvuðum uppgötvaðri uppgötvuðu
ef.uppgötvaðs uppgötvaðrar uppgötvaðs
nf.uppgötvaðir uppgötvaðar uppgötvuð
þf.uppgötvaða uppgötvaðar uppgötvuð
þgf.uppgötvuðum
ef.uppgötvaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éguppgötvast uppgötvaðist éguppgötvist uppgötvaðist
þúuppgötvast uppgötvaðist þúuppgötvist uppgötvaðist
húnuppgötvast uppgötvaðist húnuppgötvist uppgötvaðist
viðuppgötvumst uppgötvuðumst viðuppgötvumst uppgötvuðumst
þiðuppgötvist uppgötvuðust þiðuppgötvist uppgötvuðust
þauuppgötvast uppgötvuðust þauuppgötvist uppgötvuðust
| nafnháttur | upp |
|---|---|
| sagnbót | upp |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúuppgötvastu uppgötvaðistu þúuppgötvistu uppgötvaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúuppgötvarðu uppgötvaðirðu þúuppgötvirðu uppgötvaðirðu
þiðuppgötviði uppgötvuðuði þiðuppgötviði uppgötvuðuði