upp
lýsingarorð upp-réttur
sem stendur beinn
- ekki var hægt að standa uppréttur í kofanum
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
‑rétt ‑rétt miðstig ‑réttari efsta stig ‑réttastur beygist eins og réttur
kk.kvk.hk.
nf.uppréttur upprétt upprétt
þf.uppréttan upprétta upprétt
þgf.uppréttum uppréttri uppréttu
ef.upprétts uppréttrar upprétts
nf.uppréttir uppréttar upprétt
þf.upprétta uppréttar upprétt
þgf.uppréttum
ef.uppréttra
nf.upprétti upprétta upprétta
aukaföllupprétta uppréttu upprétta
öll fölluppréttu
öll fölluppréttari uppréttari uppréttara
öll fölluppréttari
kk.kvk.hk.
nf.uppréttastur uppréttust uppréttast
þf.uppréttastan uppréttasta uppréttast
þgf.uppréttustum uppréttastri uppréttustu
ef.uppréttasts uppréttastrar uppréttasts
nf.uppréttastir uppréttastar uppréttust
þf.uppréttasta uppréttastar uppréttust
þgf.uppréttustum
ef.uppréttastra
nf.uppréttasti uppréttasta uppréttasta
aukafölluppréttasta uppréttustu uppréttasta
öll fölluppréttustu