upp
lýsingarorð upp-runninn
sem kemur frá ákveðnum stað, sem á uppruna sinn á ákveðnum stað
- hvaðan eru ávextirnir upprunnir?
- hún var upprunnin úr alþýðustétt
Beyging
‑runnin ‑runnið beygist eins og runninn
kk.kvk.hk.
nf.upprunninn upprunnin upprunnið
þf.upprunninn upprunna upprunnið
þgf.upprunnum upprunninni upprunnu
ef.upprunnins upprunninnar upprunnins
nf.upprunnir upprunnar upprunnin
þf.upprunna upprunnar upprunnin
þgf.upprunnum
ef.upprunninna
nf.upprunni upprunna upprunna
aukaföllupprunna upprunnu upprunna
öll föllupprunnu