upp skera
sagnorð upp-skera með þolfalli
sjá einnig uppskera nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
skera korn, hirða jarðargróða að loknu vaxtarskeiði
- nú er hægt að uppskera tómata allan ársins hring
- 2.
bera (e-ð) úr býtum, fá ávöxt erfiðis síns
- hún uppskar ekkert nema hlátur fyrir ræðuna
- þau uppskáru loksins laun erfiðis síns
Tengd orð
Beyging
‑sker ‑skar ‑skárum ‑skorið beygist eins og skera
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éguppsker uppskar éguppskeri uppskæri
þúuppskerð uppskarst þúuppskerir uppskærir
húnuppsker uppskar húnuppskeri uppskæri
viðuppskerum uppskárum viðuppskerum uppskærum
þiðuppskerið uppskáruð þiðuppskerið uppskæruð
þauuppskera uppskáru þauuppskeri uppskæru
| nafnháttur | upp |
|---|---|
| sagnbót | upp |
| boðháttur eintölu | upp |
| boðháttur fleirtölu | upp |
| stýfður boðháttur | upp |
| lýsingarháttur nútíðar | upp |
kk.kvk.hk.
nf.uppskorinn uppskorin uppskorið
þf.uppskorinn uppskorna uppskorið
þgf.uppskornum uppskorinni uppskornu
ef.uppskorins uppskorinnar uppskorins
nf.uppskornir uppskornar uppskorin
þf.uppskorna uppskornar uppskorin
þgf.uppskornum
ef.uppskorinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúuppskerðu uppskarstu þúuppskerirðu uppskærirðu
þiðuppskeriði uppskáruði þiðuppskeriði uppskæruði