upp
lýsingarorð upp-stilltur
sem búið er að stilla upp
- fólkið er uppstillt á myndinni
- á málverkinu eru ýmiskonar uppstilltir ávextir
sjá stilla sagnorð
Beyging
‑stillt ‑stillt beygist eins og stilltur
kk.kvk.hk.
nf.uppstilltur uppstillt uppstillt
þf.uppstilltan uppstillta uppstillt
þgf.uppstilltum uppstilltri uppstilltu
ef.uppstillts uppstilltrar uppstillts
nf.uppstilltir uppstilltar uppstillt
þf.uppstillta uppstilltar uppstillt
þgf.uppstilltum
ef.uppstilltra
nf.uppstillti uppstillta uppstillta
aukafölluppstillta uppstilltu uppstillta
öll fölluppstilltu