upp trekktur
lýsingarorð upp-trekktur
Merkingar
- 1.
sem trekkja má upp, dreginn upp með snúningi, trekktur
- upptrekkt leikfang
- 2.
(um fólk) æstur, spenntur
sjá trekkja
Tengd orð
Beyging
‑trekkt ‑trekkt miðstig ‑trekktari efsta stig ‑trekktastur beygist eins og trekktur
kk.kvk.hk.
nf.upptrekktur upptrekkt upptrekkt
þf.upptrekktan upptrekkta upptrekkt
þgf.upptrekktum upptrekktri upptrekktu
ef.upptrekkts upptrekktrar upptrekkts
nf.upptrekktir upptrekktar upptrekkt
þf.upptrekkta upptrekktar upptrekkt
þgf.upptrekktum
ef.upptrekktra
nf.upptrekkti upptrekkta upptrekkta
aukaföllupptrekkta upptrekktu upptrekkta
öll föllupptrekktu
öll föllupptrekktari upptrekktari upptrekktara
öll föllupptrekktari
kk.kvk.hk.
nf.upptrekktastur upptrekktust upptrekktast
þf.upptrekktastan upptrekktasta upptrekktast
þgf.upptrekktustum upptrekktastri upptrekktustu
ef.upptrekktasts upptrekktastrar upptrekktasts
nf.upptrekktastir upptrekktastar upptrekktust
þf.upptrekktasta upptrekktastar upptrekktust
þgf.upptrekktustum
ef.upptrekktastra
nf.upptrekktasti upptrekktasta upptrekktasta
aukaföllupptrekktasta upptrekktustu upptrekktasta
öll föllupptrekktustu