upp vöxtur
nafnorð, karlkyn
upp-vöxtur
tíminn þegar maður er barn/unglingur
- ég var oft hjá föðursystur minni í uppvextinum
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑vaxtar þágufall eintölu ‑vexti beygist eins og vöxtur
eintala
án greinismeð greini
nf.uppvöxtur uppvöxturinn
þf.uppvöxt uppvöxtinn
þgf.uppvexti uppvextinum
ef.uppvaxtar uppvaxtarins