víta

sagnorð með þolfalli

ávíta (e-n)

hann var víttur fyrir ógætilegan akstur

Beyging

vítti vítt

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égvítivíttiégvítivítti

þúvítirvíttirþúvítirvíttir

húnvítirvíttihúnvítivítti

viðvítumvíttumviðvítumvíttum

þiðvítiðvíttuðþiðvítiðvíttuð

þauvítavíttuþauvítivíttu

nafnháttur	víta
sagnbót	vítt
boðháttur eintölu	víttu
boðháttur fleirtölu	vítið
stýfður boðháttur	vít
lýsingarháttur nútíðar	vítandi