vöndull
nafnorð, karlkyn
e-ð sem búið er að vefja saman
- dagblaðið var vafið upp í vöndul
Beyging
eignarfall eintölu vönduls nefnifall fleirtölu vöndlar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vöndullvöndullinnnf.vöndlarvöndlarnir
þf.vöndulvöndulinnþf.vöndlavöndlana
þgf.vöndlivöndlinumþgf.vöndlumvöndlunum
ef.vöndulsvöndulsinsef.vöndlavöndlanna