vörður
nafnorð, karlkyn
sá sem vaktar e-ð, eftirlitsmaður
- vörðurinn hleypti mér inn
halda vörð um húsið
hafa eftirlit með húsinu
sofna á verðinum
gæta ekki að sér
standa vörð
(um varðmann) gæta einhvers
standa vörð um gamlar hefðir
bera virðingu fyrir og varðveita gamlar venjur
vera á verði
vera var um sig
verðir laganna
lögreglan
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu varðar nefnifall fleirtölu verðir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vörðurvörðurinnnf.verðirverðirnir
þf.vörðvörðinnþf.verðiverðina
þgf.verðiverðinumþgf.vörðumvörðunum
ef.varðarvarðarinsef.varðavarðanna