Yrða

vagga

sagnorð

sjá einnig vagga nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    með þágufalli láta (e-ð) rugga

    • hún söng og vaggaði barninu
    • öldurnar vögguðu bátnum
  2. 2.

    rugga, t.d. í gangi

    • hann vaggar til hliðanna þegar hann gengur
    • farþegarnir vögguðu fram og til baka á holóttum veginum

Beyging

vaggaði vaggað