vanda
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera (e-ð) af vandvirkni og nákvæmni
- hann vandaði smíðina eins og hann gat
- vanda þarf valið á gluggatjöldum
vanda sig
- hún vandar sig við að mála gluggana
- við vönduðum okkur við að skrifa skýrsluna
- 2.
vanda um við hana
ávíta hana, veita henni áminningu
- hann var niðurlútur þegar faðir hans vandaði um við hann
sjá vandaður
Tengd orð
Beyging
vandaði vandað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvandavandaðiégvandivandaði
þúvandarvandaðirþúvandirvandaðir
húnvandarvandaðihúnvandivandaði
viðvöndumvönduðumviðvöndumvönduðum
þiðvandiðvönduðuðþiðvandiðvönduðuð
þauvandavönduðuþauvandivönduðu
| nafnháttur | vanda |
|---|---|
| sagnbót | vandað |
| boðháttur eintölu | vandaðu |
| boðháttur fleirtölu | vandið |
| stýfður boðháttur | vanda |
| lýsingarháttur nútíðar | vandandi |
kk.kvk.hk.
nf.vandaðurvönduðvandað
þf.vandaðanvandaðavandað
þgf.vönduðumvandaðrivönduðu
ef.vandaðsvandaðrarvandaðs
nf.vandaðirvandaðarvönduð
þf.vandaðavandaðarvönduð
þgf.vönduðum
ef.vandaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvandastvandaðistégvandistvandaðist
þúvandastvandaðistþúvandistvandaðist
húnvandastvandaðisthúnvandistvandaðist
viðvöndumstvönduðumstviðvöndumstvönduðumst
þiðvandistvönduðustþiðvandistvönduðust
þauvandastvönduðustþauvandistvönduðust
| nafnháttur | vandast |
|---|---|
| sagnbót | vandast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvandastuvandaðistuþúvandistuvandaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvandarðuvandaðirðuþúvandirðuvandaðirðu
þiðvandiðivönduðuðiþiðvandiðivönduðuði