vanda
nafnorð, karlkyn
vanda-maður
sá sem er skyldur eða tengdur e-m á ótilgreindan hátt
vinir og vandamenn
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vandamaður vandamaðurinn nf.vandamenn vandamennirnir
þf.vandamann vandamanninn þf.vandamenn vandamennina
þgf.vandamanni vandamanninum þgf.vandamönnum vandamönnunum
ef.vandamanns vandamannsins ef.vandamanna vandamannanna