vara 1
sagnorð með þolfalli
sjá einnig vara nafnorð, kvenkyn, vara 2 sagnorð, vara 3 sagnorð
Merkingar
- 1.
vara hana við
gera henni viðvart (um e-ð hættulegt)
- ég verð að vara hana við
- hann varaði mig við því að kveikja á tækinu
- 2.
vara sig
gæta að sér, passa sig
- varaðu þig á hundinum, hann bítur
sjá varast
Beyging
varaði varað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvaravaraðiégvarivaraði
þúvararvaraðirþúvarirvaraðir
húnvararvaraðihúnvarivaraði
viðvörumvöruðumviðvörumvöruðum
þiðvariðvöruðuðþiðvariðvöruðuð
þauvaravöruðuþauvarivöruðu
| nafnháttur | vara |
|---|---|
| sagnbót | varað |
| boðháttur eintölu | varaðu |
| boðháttur fleirtölu | varið |
| stýfður boðháttur | vara |
| lýsingarháttur nútíðar | varandi |
kk.kvk.hk.
nf.varaðurvöruðvarað
þf.varaðanvaraðavarað
þgf.vöruðumvaraðrivöruðu
ef.varaðsvaraðrarvaraðs
nf.varaðirvaraðarvöruð
þf.varaðavaraðarvöruð
þgf.vöruðum
ef.varaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvarastvaraðistégvaristvaraðist
þúvarastvaraðistþúvaristvaraðist
húnvarastvaraðisthúnvaristvaraðist
viðvörumstvöruðumstviðvörumstvöruðumst
þiðvaristvöruðustþiðvaristvöruðust
þauvarastvöruðustþauvaristvöruðust
| nafnháttur | varast |
|---|---|
| sagnbót | varast |
| boðháttur eintölu | varastu |
| boðháttur fleirtölu | varist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvarastuvaraðistuþúvaristuvaraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvararðuvaraðirðuþúvarirðuvaraðirðu
þiðvariðivöruðuðiþiðvariðivöruðuði