varast
sagnorð með þolfalli miðmynd
gæta sín (á e-u), forðast (e-ð)
- varastu vasaþjófa í borginni
- þær vöruðust að ganga þar eftir myrkur
sjá vara 1 sagnorð
Beyging
varaðist varast
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvarastvaraðistégvaristvaraðist
þúvarastvaraðistþúvaristvaraðist
húnvarastvaraðisthúnvaristvaraðist
viðvörumstvöruðumstviðvörumstvöruðumst
þiðvaristvöruðustþiðvaristvöruðust
þauvarastvöruðustþauvaristvöruðust
| nafnháttur | varast |
|---|---|
| sagnbót | varast |
| boðháttur eintölu | varastu |
| boðháttur fleirtölu | varist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvarastuvaraðistuþúvaristuvaraðistu